2007/11/01

آغاز فروپاشی سوسیالیسم در شوروی

 ( 1 )

یک بازنگری مجدد

 سلسله مقالاتی که ازاین شماره در توفان الکترونیکی تحت عنوان" آغاز فروپاشی سوسیالیسم درشوروی " خواهد گذشت قبلا در توفان ارگان مرکزی حزب کارایران دوره پنجم در1377 انتشار یافت که مورد توجه بسیاری از رهروان طبقه کارگر و علاقمندان مارکسیست قرارگرفت. این مقالات جنبه های آموزشی فراوانی دارد و اکنون یکباردیگر بنا بر درخواست عده ای ازخوانندگان عزیر توفان و رفقای جدیدی که به حزب پیوستند مجددا انتشار می یابند تا درسطح وسیعتری دردست علاقمندان قرار گیرند. یکی از نکاتی که بر این مبحث اضافه خواهد شد موضوع انتقاد به رفیق استالین و استناد به بحث وی درمورد حذف بورژوازی از تولید است که متاسفانه عده ای آگاهانه و یا ناآگاهانه دست به تحریف زده و استالین را متهم به عدم درک صحیح از مبارزه طبقاتی در شوروی کرده  و بی خردانه  عامل اصلی قدرت گیری خائنین رویزیونیست درحزب و دولت شوروی را به اونسبت می دهند. درمبحث دهم مفصلا به این موضوع خواهیم پرداخت به این امید که گامی درجهت تقویت سنگر لنینیسم و مبارزه علیه  ترتسکیسم و رویزیونیسم برداشته باشیم.

هئیت تحریریه

مهر ماه 86

******

 هنوز که نظری به منظره سیاسی ایران می افکنید می بینید که جراحت های هولناک رویزیونیسم بر بدن بسیاری از نیروهای صمیمی هوادار طبقه کارگر التیام نیافته است . ضربه هولناک رویزیونیسم که از قله بلند شوروی بر مغزهای کمونیست ها فرو کوفته شد سرگیجه پدید آمده را پایان نداده است. مدلهای از پیش ساخته رویزیونیستی از قبیل " کشورهای سوسیالیستی واقعاً موجود " که توجیهاتی برای انحراف از راه سوسیالیسم بودند درهم می ریزند و بسیاری از هواداران راه طبقه کارگر را سر درگم کرده اند . هر چه بیشتر می گذرد ضربه سهمگین رویزیونیستها به جنبش کارگری  و همدستی آنها با سرمایه داری وامپریالیسم بیشتر نمایان می گردد .    

حال با فاصله از گذشته  و با فاصله از پرستش مذهبی شوروی صرف نظر از ماهیت حکومت آن در گذشته بهتر می توان داوری منصفانه کرد  که  رویزیونیستها چه خرابی وحشتناکی ، چه زمین سوخته ای از خود باقی گذارده اند و چه جنایتی که نکرده اند. اینجاست که باید چشمها را گشود و دید که بورژوازی با چه ابزار فکری در درون جنبش کارگری نفوذ کرده  و آنرا از درون فتح می کند. باید دید که مبارزه ایدئولوژیک و اعمال دیکتاتوری پرولتاریا و ادامه مبارزه طبقاتی و حتی تشدید این مبارزه پس از سرنگونی رژیم سرمایه داری در ممالک سوسیالیستی تا چه حد مهم و حیاتی است.بسیاری از هوادادن کمونیست جوان ما به این خیانت رویزیونیستها واقف نیستند  و نمی توانند علل فروپاشی شوروی را برای خود توضیح دهند. البته پس از خیانت رویزیونیستهای شوروی که خلقهای جهان را به اسارت دعوت می کردند، جنبشهای مسلحانه جدا از توده ها بمنزله واکنشی در مقابل این نظریات ضد انقلابی- ولی متاسفانه در قالب مخالفت با رهبری حزب طبقه کارگر در مبارزه- زمینه را برای مبارزه ی روشن با این خائنین مشوب نمودند. آنها با تحقیر مبارزه ایدئولوژیک  و خلع سلاح خود در این عرصه سرانجام خود به خوراک ایدئولوگهای محیل رویزیونیستها بدل شدند  که از درون آنها در ایران نیروهای ضد انقلابی نظیر سازمان فدائیان خلق( اکثریت) بروز کرد . امروزه روشن است که کمونیستها برای جلوگیری از انحراف جنبش باید با بورژوازی بویژه در شرایط امروز در عرصه ایدئولوژیک مبارزه کنند  و ماهیت نظریه آنها را بر ملا گردانند. بدون این مبارزه ایدئولوژیک ممکن نیست نیروی مبارزی به شاهراه انقلاب  و کمونیسم کشیده گردد.   

" توقان " از همان بدو پیدایش خویش پرچم مبارزه برای " احیاء حزب طبقه کارگر " را بدست گرفت و توضیح داد که بدون حزب طبقه کارگر امکان مبارزه در کلیه عرصه ها  و از جمله عرصه ایدئولوژیک با رویزیونیستها کار ساده ای نیست. " توقان " نشان داد که این مبارزه باید بطور عمده در عرصه نظری صورت گیرد  و در این راه نشریات ارزنده ای را منتشر کرد . " توفان " نشان داد که رویزیونیستهای شوروی با خیانت به اصول مارکسیسم- لنینیسم و تجدید نظر ضد انقلابی در آن راه احیاء سرمایه داری را در شوروی باز کردند. " توفان " نشان داد که حمله به رفیق استالین زیر پرچم دروغین " کیش شخصیت " ابزاری برای حذف کمونیستها، تغییر اساسنامه حزب، تصفیه حزب کمونیست از کمونیستهای صدیق و هموار کردن جاده پیروزی رویزیونیسم بود. " توفان " نشان داد که ادامه دهندگان راه خروشچف، ضد کمونیستها را در همه ممالک اروپای شرقی بر سر کار آوردند و قدرت را به دست علی اوف ها، یلتسین ها، نظربایف ها، گورباچف ها  و امثالهم دادند. معمار بزرگ وضع کنونی شوروی خروشچف است  که کلنگ رویزیونیسم را برای این بنای بلند در کنگره بیستم حزب کمونیست شوروی به زمین زد  و  در کنگره های بعدی بویژه کنگره بیست

و دوم این خیانت بارز به اوج خود رسید. در آنجا بود که به بهانه رسیدن به کمونیسم همه مهمات کمونیستها را در مبارزه طبقاتی از آنها گرفت و آنها را به کام نهنگ های سرمایه داری افکند.   

ما قصد داریم در طی نوشته هائی این دوران را مجدداً تصویر کنیم تا هواداران راه طبقه کارگر بدانند که چرا نباید فریب رویزیونیستها  و سوسیال دموکراتهای نوع جدید را بخورند. کسانیکه هرگز قصد نداشته شجاعانه با این گذشته انحرافی خود قطع رابطه کرده  و با اذعان به اشتباهات، به طبقه کارگر برای نجات از سر درگمی اش خدمتی کرده باشند، روز به روز بیشتر در منجلاب انحراف غرق می گردند. آن نیروئی که قادر نباشد با چاقوی تیز جراحی این کالبد متعفن رویزیونیستها را در دوران خروشچف و بعد از آن مورد تشریح قراد دهد هرگز به راه راست گام نخواهد گذرد. لنگان لنگان نمی شود علیه رویزیونیسم در جنبش کارگری مبارزه کرد.             

فروپاشی شوروی را چگونه باید ارزیابی کرد؟ این فروپاشی از چه زمانی آغاز شد؟ چه عواملی موجب این زمین لرزه شده است؟ آیا آنچه فرو پاشیده شد سوسیالیسم بود یا سرمایه داری ؟ دیکتاتوری پرولتاریا بود  یا  دیکتاتوری بورژوازی؟ خروشچف از کدام خط  و مشی پیروی می کرد، مدافع کدام طبقه بود؟ چه تغییراتی در ماهیت حزب و دولت شوروی رخ داد؟     

بی تردید " توفان " در ابتداء تنها نیروهایی بود که از همان آغاز بروز  رویزیونیسم بدین سئوالات پاسخ داد  و در مقابل مشی ضد کمونیستی خروشچف وشرکاء موضع قاطع و روشنی اتخاذ نمود.    " توفان " از 30 سال ساختمان سوسیالیسم به رهبری حزب بلشویک و در راس آن استالین دفاع کرد  و  دو دوره از تاریخ شوروی  دوره سوسیالیستی  و  دوره سرمایه داری رویزیونیستی را از هم تمیز داد. بودند گروههائی که آگاهانه از شوروی رویزیونیستی دفاع می نمودند  و حتا بیشرمانه برای سازمان " ک. گ. ب. " جاسوسی می کردند  و از هیچ تلاشی برای خرابکاری در جنبش کمونیستی و جنبش دموکراتیک مردم ایران دریغ نمی ورزیدند. جریانات نوپای دیگری نیز بودند که غرق در سردرگمی، به رغم انتقاداتی که به خط مشی رویزیونیستی خروشچف داشتند متاسفانه از پرداختن به عمق پدیده طفره می رفتند  و عملا شوروی رویزیونیستی را با تمام مظاهر سرمایه داریش، سوسیالیسم تبلیغ می نمودند. این سازمانها با موضع گیری دو آلیستی  و کج دار  و مریزشان، نه تنها در جهت پاکیزه گی  مارکسیسم- لنینیسم گامی بر نمی داشتند بلکه به مشوب کردن افکار و انحرافات رویزیونیستی دامن می زدند ...    

اکنون گرد  و خاکهای " سوسیالیسم واقعاً  موجود فرو نشسته است. شوروی سرمایه داری به زعامت گورباچف با سر به اعماق حفره رویزیونیسم سقوط کرده  و تزاریسم نوین به رهبری بوریس یلتسین همیشه مست  و عضو عالیرتبه حزب " کمونیست " شوروی، در پهن دشت روسیه احیاء گردیده است. چنان اوضاع دهشتناکی در روسیه حاکم گردید که بی شک با دوران قبل از انقلاب اکتبر 1917 قابل مقایسه است. لذا وظیفه کمونیستهاست که با تحلیل مشخص از دو  دوره متفاوت تاریخ شوروی  و دفاع از سوسیالیسم دوران لنین  و استالین صف خود را از رویزیونیستها، شبه ترتسکیستها  و چپ های ضد کمونیست جدا کرده  و بی پروا از مارکسیسم- لنینیسم  و  دیکتاتوری پرولتاریا دفاع نمایند. مقاله ای که از نظر خوانندگان در چندین شماره آینده نشریه خواهد گذشت و سرانجام بصورت نشریه جداگانه ای منتشر خواهد شد مروری است بر آنچه گذشت  و جمعبندی کوتاهی است از مبارزه اساسی طبقاتی در شوروی  که سرانجام بنفع بورژوازی موجب فروپاشی سوسیالیسم در شوروی گردید.        

ما در این مقاله مباحث زیر را مطرح خواهیم کرد که باید ابرازی در دست هواداران صمیمی آزادی طبقه کارگر در مبارزه با رویزیونیستها باشد.          

1- تدارک تحقق تزهای رویزیونیستی     

2- بروز رویزیونیسم معاصردر اشکال تزهای مسالمت آمیزها (همزیستی مسالمت آمیز، گذارمسالمت آمیز، مسابقه مسالمت آمیز )

3- برخورد به مسئله جنگ و صلح و به ماهیت امپریالیسم  و به جنبشهای آزادیبخش                   

4- دولت غیر طبقاتی  یا دولت تمام خلق                                                                             

5- حزب غیر طبقاتی  یا  حزب تمام خلق                                                                             

6- تئوری پایان مبارزه طبقاتی در دوران گذار به کمونیسم                                                      

7- نفی دیکتاتوری پرولتاریا                                                                                           

 8- سود پرستی  و  ذینفعی مادی                                                                                     

 9- راه رشد غیر سرمایه داری

10- حذف بورژوازی از تولید درشوروی ونظرات  استالین

 ادامه دارد                                                   

 نقل از توفان الکترونیکی ارگان الکترونیکی حزب کارایران شماره 15  مهر 86

toufan@toufan.org

www.toufan.org